Қаракесек Келдібек жігіт күнінде (қыз таңдап) түсінде ата-бабаларының аян бергеніндей қызды кездестіре алмай, үйленбей көп жүріп қалады. Күндердің бір күнінде бір жерде үлкен жиын-той болыпты. Сол тойға жиылған көп сұлулардың ішінен аяғын сылтып басатын, көзі қиғаштау бір қызды ұнатып қалады. Әке-шешесінің қарсылығына да қарамастан қызға үйленеді.
 Ауыл-аймақ, туған-туыс бәрі: «Япыр-ай, таңдаған тазға» деген осы да» дейді.
 Бірде Келдібектің бір құрдасы шай үстінде отырып:
 - Келдібек-ау, осы қайсысың көргішсіңдер? – деп күлгендей болады. Сонда келіншек жарының досына сыпайы ғана күлімдей қарап:

      Жасырмаймын, көзім қыли, ақсақпын,
      Келдекеңмен сондай тату, жақсы-ақпын
      Татулықтың белгісіндей ұмытылмас,
      Төрт божанды билейтін ұл таппақпын –

деген екен.
 Көп кешікпей келіншек ұл тауып, атын Қазыбек қояды. Ол Орта жүзді билеген атақты Қаз дауысты Қазыбек би атанады.